Toen en nu

gepubliceerd op: 
11 februari 2022
door: 
Nathalie Voet
reacties:
2

Geen onrust in mijn lijf. Normaal schrijf ik als ik onrust in mijn lijf heb. Het helpt mij om de onrust er weer uit te krijgen. 

Ik heb nu geen onrust, het is druk maar het gaat goed. Toch wordt het tijd om eens even terug te kijken naar vorig jaar.

Vorige week heb ik filmpjes gekeken van begin 2021, en wat een enorme sprong heeft Finn dit jaar gemaakt. Ik krijg de afgelopen maand vaak de vraag hoe het gaat. Dit keer geen heel verhaal maar filmpjes van toen en nu.

Hieronder heb ik een filmpje gemaakt van hoe Finn het deed begin 2021. 

Wat een klein frummeltje was het toen vind je ook niet?

Het gaat allemaal zo hard, dat ik dit ook al wel weer een beetje vergeten ben. 

Begin 2021 kon Finn net lopen en startte hij op de behandelgroep. 

Wat niet is veranderd is is dat hij enorm veel kletst. Het liefst heel de dag door is Finn aan het kletsen, of hij nu zijn CI’S op heeft of niet. 

Maar hoe gaat het nu, dat zie je hieronder in het filmpje.

Ik vind het zo’n verschil van begin vorig jaar tot nu. Hij is veel beter gaan kletsen en veel beter gaan lopen. Zeker als je het verschil ziet van bij de fysio met de ballon hoog houden. 

Voor iemand die geen natuurlijk evenwicht heeft is dit enorm lastig. Gelukkig heeft Finn veel plezier in de oefeningen die hij bij de fysio doet. 

Sinds deze week loopt hij zelf de trap af, de trap naar boven ging al heel goed. De trap naar beneden wilde Finn niet en moesten wij hem nog altijd tillen. Waarom hij dit nu wel wilt, ik heb echt geen idee. Ik denk dat hij voelt dat hij er klaar voor is om het zelf te kunnen. 

Bij Elmo is Finn samen met de logopediste aan het oefen met de S, V, F, ST. Bij Elmo laat hij zien dat hij dit wilt oefen, maar thuis wilt Finn dit niet. Als ik het vraag dan gaat hij gillen en kijkt vervolgens naar beneden. Heerlijk die peuterpubertijd. 

We zijn ook begonnen op de loopfiets met 2 wielen i.p.v. 3, we doen dit nu nog binnen omdat hij hier het meest vertrouwd is. Dit vindt hij nog heel erg moeilijk, maar oefenen baart kunst.

Wat Finn het allerleukst vindt is springen, wij zijn afgelopen jaar vaak naar de trampoline hal geweest.

Dit alles om hem vertrouwen te geven dat hij het kan. 

Doordat Finn steeds meer kan, spelen Veerle en Finn ook steeds meer samen. 

Veerle kan ook steeds beter met gebaren met Finn praten. Thuis hebben wij ook geïntroduceerd om een aantal keer per week tijdens het avondeten alleen maar met elkaar te gebaren. 

Als wij het even vergeten herinnerd Veerle ons eraan. Ze kunnen het beiden heel goed aflezen en proberen het zelf ook steeds meer in te zetten. 

Het is een leuke manier om gebaren te leren, te herhalen maar ook zeker te onthouden. 

2 comments on “Toen en nu”

  1. Wat mooi om te lezen en te zien hoe Finn verandert zo geweldig dat jullie tijdens het eten dan zonder verbale spraak praten.ik snap het niet maar Veerle heel goed:)
    Mooi dat hij nu ook lekker gaat puberen als peuter. dat hoort er ook bij.
    leuk om de ontwikkeling te zien.
    groetjes, enne o ja heel knap dat je de 7 heuvelentocht gelopen hebt.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram