Evenwicht!

gepubliceerd op: 
4 oktober 2020
door: 
Nathalie Voet
reacties:
geen

Finn is inmiddels alweer bijna 20 maanden.  Hij gaat echt super hard op dit moment.  

Hij maakt veel geluiden en probeert al veel woordjes te zeggen.  Wij kunnen ze al goed verstaan, jullie waarschijnlijk nog niet. Omdat Finn altijd dezelfde klank gebruikt snappen wij vaak wat hij bedoeld. Behalve het woordje eten dat verstaat iedereen.

Maar waar ik het toch wel heel moeilijk mee heb, is zijn evenwicht. 

Wij zijn al met een aantal mensen in contact gekomen en hebben (zoals jullie hebben kunnen lezen) ook een familie ontmoet waarvan hun zoontje ook Usher 1B heeft. 

Wat ik al eerder heb geschreven is dat bij Usher type 1 ook evenwichtsproblemen horen.

Dit merken wij ook heel goed bij Finn dat hij geen natuurlijk evenwicht heeft. Hij heeft heel lang op zijn rug gelegen en wilde nog niet rollen. Dit was ook zo met kruipen. Hij begon met buikschuiven en omdat hij zo snel was op zijn buik vond hij dit ook wel prima zagen wij.  Toen Finn 13 maanden was begon hij langzaam het kruipen door te krijgen.

Dat was heel mooi om te zien, ik zag letterlijk op een dag het kwartje vallen bij Finn. Ineens zette hij een knie naar voren en ook zijn hand, hij was zelf zo verbaasd. Zo´n mooi moment! Echt zo´n momentje van daar had je bij moeten zijn. 

Finn durfde heel lang niet te staan, hij vond dit spannend. Toen hij bijna 15 maanden was ging hij staan. We kregen de tip van de fysio om hem achter een blokken kar te laten lopen, omdat we die konden verzwaren. 

We maakte de kar zwaarder zodat de kar niet ineens vooruit zou schieten. Finn voelde zich al snel vertrouwd met de kar, doordat wij de kar hadden verzwaard met een kei.

Wel hebben we een blokken kar gevonden die niet makkelijk kan omkiepen, omdat Finn nog veel leunde op de kar.

Inmiddels heeft een vriend van ons de blokken kar verhoogt, omdat hij wel rechtop moet proberen te gaan lopen en niet voorover gebogen.  Vaak zie je dat de karren en loopauto’s niet heel hoog zijn.

Waarom ik het zo moeilijk vind, is omdat Finn een aantal weken geleden echt gefrustreerd was. Hij wilde zo graag meer dan dat hij kon. Hij was snel boos en moest veel huilen. 

Ik wist het dan soms ook even niet meer hoe ik hem kon helpen.  Gelukkig is die fase nu wel over (dat hij snel boos was en veel moest huilen), maar ik zie hem nog wel vaak vallen. 

Er gebeurt niets, hij staat lekker bij zijn keukentje te spelen en ineens valt hij naar achter. Wel heeft hij altijd de pech dat hij vaak op zijn hoofd valt. Zo zijn er vaak momenten dat het uit het niets gebeurd.

Ik kan niet 24/7 naast hem staan en zijn hand vast houden dat zou ook niet goed zijn, maar ik ben wel heel voorzichtig, misschien soms wel te voorzichtig/ beschermend. Ach ja het blijven onze kinderen. Bennie is iets makkelijker daarin, daar kan ik soms veel van leren. 

Van nature ga ik ook vergelijken. Zo liep Veerle bijvoorbeeld al voor ze 1 jaar werd. Andere kinderen van vrienden lopen ook lekker in het rond. Soms denk ik dan heel even, dat wil ik ook voor Finn. Het zou zo fijn zijn als hij lekker mee kan rennen met zijn vriendjes. 

Laatst sprak ik een ouder, haar dochter is 14 jaar en heeft ook Usher 1B. Zij vertelde dat haar dochter kan skiën, schaatsen, fietsen etc. Hier word ik dan wel iets rustiger van. Ik vind het fijn dat we contact hebben. Maar soms blijft het ook zo moeilijk als ik hem dan weer zie vallen. 

Gelukkig is Finn wel echt een ontzettende doorzetter, dat gaat hem nog ver brengen. 

Echt een super tof momentje waar wij echt zo trots op zijn. Finn zette vorige week zijn eerste 2 losse stapjes van de tafel naar mij. Zo knap!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram