Elmo!

gepubliceerd op: 
27 januari 2021
door: 
Nathalie Voet
reacties:
2

Het is de afgelopen tijd best stil geweest. Na de uitzending hebben wij zoveel lieve en mooie reacties gehad, die wij toch even een plekje moesten geven. Alle zorg voor Finn en Veerle,  en alles regelen ging natuurlijk gewoon door.

Maandag 11 januari 2021 hadden we een kennismaking bij de behandelgroep van Auris genaamd ´Elmo´. Helaas door corona mocht er maar 1 van ons mee. Ik ging samen met Finn die ochtend naar ´Elmo´.

Heel stil, aan mijn been vast geplakt liep Finn met mij mee het kantoor binnen. Dit herken ik niet van Finn, want sinds Finn kan kletsen, gaat hij ’s ochtend aan en ’s avonds uit. Natuurlijk heeft hij ook iedere dag nog een klein slaapje tussen de middag. Van al dat kletsen en op avontuur gaan word je best moe.

De behandelcoördinator vertelde ons wat de behandelgroep precies doet en welke verschillen er zijn.

Na ongeveer 10 minuten kwam Finn gelukkig los, er stond wat speelgoed en hij liep heen en weer en hij kwam alles bij ons neer zetten. Een puzzel met blokjes, blokjes erin en blokjes eruit, toen hij klaar was begon hij met kletsen. “mama, mamaaaaa, opruimen, opruimen! Nog niet letterlijk het woord, maar dat hij dit bedoelde konden de coördinator en ik zeker eruit opmaken.

Dat hij zoveel kletst doet ons erg goed. Hij probeert alles na te zeggen en telt ook gerust ineens tot 10,hij sloeg nog wel een aantal cijfers over, maar hej wie had dat gedacht toen wij hoorde dat onze zoon doof was.

Nou ik niet, ik ben zo trots!

Na de informatie gaan we op de groep kijken. Alle kinderen en de leidsters zitten in de kring. Ze zijn bezig met hoortraining. Finn zit bij mij op schoot, hij is opnieuw heel stil en zit met zijn vingers in zijn mond. Als de hoortraining klaar is gaat iedereen naar de wc. 

Iedereen? dat klinkt best veel, maar hoe fijn, ze werken met kleine groepen van maximaal 8 kinderen, 2 leidsters en in de ochtend is er ook nog een logopedist.  

Nu zitten er maar 5 kindjes, met Finn erbij straks 6. Ik vind het heel fijn om te horen dat het kleine groepjes zijn, zo kan er veel aandacht gegeven worden.

Zodra de kinderen naar de wc waren, greep Finn zijn kans en liep achter de coördinator aan die ons vertelde hoe de groep eruit ziet. 

Finn ging voorzichtig op onderzoek uit. De kinderen gingen na het wc moment de tafel dekken. Ja, eten dat doet Finn ook graag. Hij liep voorzichtig naar de keuken toe omdat het toch wel heel interessant was. Toen kwam er een meisje naar hem toe. Ik zag meteen dat zij heel zorgelijk was, want ze wilde Finn een knuffel geven en een aai over zijn wang. Juist dat vond Finn iets wat spannend en liep heel snel terug naar mij.  

Toen de kinderen aan tafel gingen, zeiden wij gedag en gingen terug naar het kantoor om daar af te spreken wanneer Finn mocht starten. Er was maandag 18 januari al plek. Oké dat is snel, maar super tof!

Eenmaal thuis moesten we alles regelen want wij willen Finn zelf brengen en halen en liever niet met een taxi mee laten gaan. Sommige ouders hebben hierin geen keus, maar wij hebben het gelukkig kunnen regelen op het werk en met opa’s en oma’s. 

Finn zal 2 dagen naar de behandelgroep gaan op maandag en woensdag van 8:45-15:00 uur.


Maandag 18 januari  2021: Finn zijn eerste dag op de behandelgroep “Elmo”.

Vinden wij het spannend om Finn weg te brengen? “nee” 

Vinden wij het leuk? “ja, zeker”.

Het is goed geweest dat wij de week ervoor even zijn gaan kijken. Finn liep stilletjes naar binnen en gelukkig ondanks corona mocht ik de eerste keer mee naar binnen. Even kijken wie er zijn maar al snel ging Finn spelen met het speelgoed  op de tafel stonden. 

We namen even het intake formulier door en daarna nam ik afscheid. Doordat ik zelf altijd op het kinderdagverblijf heb gewerkt en ik altijd riep tegen ouders ´korte pijn, dus kort afscheid is het beste´, wist ik zelf hoe ik het aan ging pakken.

Even wilde Finn huilen, maar toen vertelde ik dat ik moest werken en dat Finn daar bij het raam mocht zwaaien en dan mocht gaan spelen. 

Ik zette hem neer en hij liep zonder te mopperen naar de leidsters en ging zwaaien. 

Geloof me, ik deed toch wel even een klein vreugde sprongetje! Het is soms makkelijker gezegd tegen andere ouders dat korte pijn het beste is, maar als je je kind ziet huilen als je weg gaat is dat toch echt geen fijn gevoel. 

Maar nee Finn zwaaide vrolijk en ging daarna spelen. 

Een uurtje later belde de leidster nog even om te laten weten hoe het ging.  Zoals ik had verwacht, hij was zo relaxed toen ik weg ging en dat hij mocht zwaaien, liet ze mij weten dat het super goed ging. 

Om 15:00 uur haalde ik Finn op samen met Veerle. Hij kwam naar ons toe, en ik kreeg niet de eerste knuffel, maar zijn grote zus Veerle. Echte broer/zus liefde! 

Hij had het heel goed gedaan, dit was de overdracht uit zijn digitale schriftje. 

´Finn zoekt de leidster op voor steun, kijkt en luistert aandachtig in de kring wat er gebeurd, klets lekker mee, hij oogt ontspannen. Finn speelt graag met de kassa. We zijn hartstikke trots op Finn´. 

Als wij dit dan lezen kan je niets anders dan trots en blij zijn dat hij het leuk vindt.

Wij zijn heel blij dat hij naar de behandelgroep mag en kan. Hij leert nog meer gebaren, maar ook is hij nu samen met andere kinderen met ci’s of gehoorapparaatjes. Zo leert hij straks ook dat hij niet alleen is met ci’s.  Dit vind ik heel belangrijk. Ik weet zeker dat ooit de vraag misschien nog wel gaat komen: ‘mama, waarom heb ik ci’s, en waarom ben ik anders?’ Over deze vragen wil ik nog heel even niet nadenken, want hoe gaan wij het Finn maar ook Veerle ooit allemaal uitleggen.  Die vragen spoken soms best wel eens door mijn gedachten, maar dit probeer ik nu nog even weg te stoppen.

 Ik heb wel altijd geroepen dat Finn pas mag starten als hij kan lopen. Toch hadden we in december  ondanks dat hij nog niet liep besloten dat hij zou gaan starten. Hij had het nodig, hij wilde verder en meer. 

Toen het 18 januari was liep Finn. Binnen gaat het lopen heel goed buiten vind hij het nog best spannend. Wij vonden het geen prettig idee als hij zou starten terwijl hij nog niet kon lopen.  We waren bang dat hij dan niet goed kon meekomen, omdat alle andere kinderen wel lopen. 

Gelukkig hoeven wij ons daar nu geen zorgen meer over te maken en mocht hij fijn naar ´Elmo´.

2 comments on “Elmo!”

  1. Wat ben ik toch trots op m'n lieve kleine grote Finn.
    Zo fijn dat hij het op deze groep naar zn zin heeft. En wat leert hij op dit moment snel. Hij gaat steeds meer gebaren. Zo mooi om te zien.
    Een trotse oma van Veerle en Finn

  2. Hey!
    Super fijn dat hij gelijk zo een fijn plekje heeft gevonden!! Hij zal vast veel speelplezier hebben daar!
    Jullie doen het super goed allemaal!
    Liefs Sanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram